ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ

                            ΤΙ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ

Ο άνθρωπος πάντα αναζητά τρόπους έκφρασης και το κάνει με τις τέχνες και τα γράμματα.Τέχνες όπως η ζωγραφική,μουσική,γλυπτική χορός.Η γραπτή έκφραση γέννησε τη δημιουργική γραφή η οποία με την πάροδο των ετών εξελίχθηκε ως τις μέρες μας.Με τη δημιουργική γραφή ο συγγραφέας εκφράζει τον εσωτερικό του κόσμο τα συναισθήματα του τις κοινωνικές πολιτιστικές και οικονομικές δομές του , εκφράζει τα βιώματα του και μέσα από την συγγραφή κάνει τον κάθε αναγνώστη συμμέτοχο του κόσμου του και της φαντασίας του .Η δημιουργική γραφή περιλαμβάνει την ποίηση, τον πεζό λόγο δηλ μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, δοκίμιο, σενάριο και θεατρικό έργο. Μέσα από όλα αυτά τα έργα ο συγγραφέας αναμειγνύει την φαντασία του με πραγματικά ή αυτοβιογραφικά στοιχεία διεισδύοντας στο πνευματικό του και συναισθηματικό του χαρακτήρα δημιουργώντας έναν ξεχωριστό κόσμο ανθρωπίνων δράσεων και συναισθημάτων.     Ο αναγνώστης διαβάζοντας το δημιούργημα του
συγγραφέα μετέχει,ξεφεύγοντας από τον πεζό τρόπο ζωής του ,σε έναν κόσμο διαφορετικό αλλά συγχρόνως τόσο κοντινό σε αυτόν. Ο ψυχισμός του συγγραφέα ενώνεται με τον ψυχισμό του αναγνώστη και δημιουργείται μια ψυχική ένωση πάνω στο θέμα που ο συγγραφέας διαπραγματεύεται. Ποιος δεν έχει συγκλονιστεί διαβάζοντας Χέμινγουεϊ, Σαίξπηρ, Τολστόι, Ντοστογιέφσκι,  Φλωμπέρ, Σαμαράκη,  Καβάφη , Σεφέρη , Όμηρο ,Παλαμά  και  γενικότερα
όλους τους κλασσικούς της αρχαιότητας . Η δημιουργική γραφή καθώς κι η ανάγνωση ενός βιβλίου δημιουργεί ανθρώπους που προσπαθούν συνεχώς να αυτοβελτιώνονται και να επιζητούν καλύτερες συνθήκες ζωής για τους εαυτούς και τους συνανθρώπους τους.Ξεφεύγοντας από τα συνηθισμένα η φαντασία μεγενθύνεται και δημιουργεί έναν κόσμο όπου οι ήρωες των βιβλίων δρουν και αντιδρούν με συναισθήματα ,ανάγκες κατανοητές ή μη .Ο αναγνώστης συμπάσχει με τους ήρωες του βιβλίου πότε ταυτίζεται και πότε αποστασιοποιείται.από αυτούς. Ένας κόσμος χωρίς βιβλία θα ήταν ένας κόσμος πεζός χωρίς όραμα ένας κόσμος αυτοποιημένος. Όμως η δημιουργική γραφή δεν πρέπει να είναι μέσο μόνο για οικονομική εξέλιξη αλλά να προωθεί την λογοτεχνική τέχνη με όλες τις διαφορετικές πνευματικές και συναισθηματικές δομές των ημερών μας

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ 


-----  5ος -4ος αιώνας πΧ:Ισχύει η άμεση δημοκρατία (ο πολίτης αποφασίζει ο ίδιος για τα δικαιώματά του)καθώς η ισονομία και η ισηγορία.Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης μελετούν τη φύση της κοινωνίας.

------ 1215μΧ: Στον Μεσαίωνα οι ατομικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες Με την Magna Charta κατοχυρώνονται τα δικαιώματα των εγευνών απέναντι στην απόλυτη εξουσία του βασιλιά της Αγγλίας.

------ 17ος αιώνας: Ο John Locke υποστηρίζει πρώτος την ανάγκη ύπαρξης ενός κοινωνικού συμβολαίου βάσει του οποίου το ελεύθερο άτομο παραχωρεί κάποιες ελευθερίες του στην πολιτεία.

------18ος αιώνας:Οι Γάλλοι στοχαστές Ρουσώ ,Βολταίρος ,Μοντεσκιέ αναπτύσσουν τις ιδέες τους για τις οικονομικές ,θρησκευτικές , πολιτικές ελευθερίες Ο Διαφωτισμός στην Ευρώπη προβάλλει την ανάγκη κατοχύρωσης των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων.------- Ψηφίζεται η Αμερικάνικη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας(1776) από τους αντιπροσώπους των Αμερικάνικων πολιτείων.
------ Με την Γαλλική Επανάσταση ψηφίζεται η Γαλλική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ανθρώπου (1789-1791) που κατοχυρώνει τα θεμελιώδει δικαιώματα.

------19ος αιώνας: Ο Ρήγας συντάσσει σχέδιο Συντάγματος (1797) που περιλαμβάνει διακήρυξη ανθρωπίνων δικαιωμάτων.-----Όλα τα συντάγματα της Ελληνικής Επανάστασης περιλαμβάνουν κατάλογο ατομικών δικαιωμάτων.(Επίδαυρος , Άστρος .Τροιζήνα)
------- Στην Ευρώπη η βιομηχανική επανάσταση γεννά τις σοσιαλιστικές θεωρίες που προβάλλουν την οικονομική ισότητα.
--------Πολλά κράτη ψηφίζουν συντάγματα με Θεμελιώδη Δικαιώματα του ατόμου.(Λατινική Αμερική 1824,Βέλγιο 1831, Γερμανία 1849, Ελβετία 1874)

---------20ος αιώνας: Μετά τους 2 παγκόσμιους πολέμους ιδρύεται ο ΟΗΕ και η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για να προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
------- Στα συντάγματα των δυτικών χωρών τα κοινωνικά δικαιώματα οι υποχρέωσεις του κράτους για παροχές υγείας, παιδείας, περίθαλψης κ.α.

Αφιέρωμα στην 28η Οκτωβρίου

28η Οκτωβρίου

Petite Fleur

Επισκέφτηκα ένα εξαιρετικό μαγαζί, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στο Κολωνάκι. Το μαγαζί ονομάζεται Petite Fleur και αποπνέει γαλλικό αέρα. Πραγματικά, το μαγαζί αυτό δημιουργεί ένα μαγευτικό ταξίδι στη Γαλλία με υπέροχες γεύσεις από γλυκά και ροφήματα. Το συγκεκριμένο καφέ επιπλέον διαθέτει εξαίσια γαλλική μουσική.

  

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ- ΕΛΕΝΑΣ

Αυτό είναι το δώρο της Μαρίας -Έλενας για την συμμετοχή μου στο διαγωνισμό φωτογραφίας που διοργάνωσε το καλοκαίρι στο blog της  και στον οποίο πήρα την 5η θέση με μια φωτογραφία από το αγαπημένο μου Αγκίστρι.

ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ

                       ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ

Εδώ και πολύ καιρό τον έβλεπα κάθε μέρα σχεδόν. Καθόταν κάθε  απόγευμα στο παγκάκι  και διάβαζε. 

Τον έβλεπα κάθε απόγευμα την ίδια ώρα όταν επέστρεφα από τη δουλεία μου .Στο ίδιο σημείο με ένα βιβλίο στο χέρι .

Μια μέρα δεν άντεξα άλλο και τον ρώτησα. 

Μου είπε ότι δεν είχε τελειώσει το σχολείο, είχε πάει για λίγα χρόνια, γιατί δεν μπορούσε να συνεχίσει.

 Ζούσε τότε σε μια επαρχιακή πόλη κάτω από δύσκολες συνθήκες που τον ανάγκασαν να σταματήσει  το σχολείο και να δουλέψει για να συντηρήσει την οικογένειά του. Τα κατάφερε όμως και ήρθε αργότερα την Αθήνα ανοίγοντας ένα εμπορικό.

Πρόκοψε και τώρα που βγήκε σε σύνταξη  βγήκε και στην επιφάνεια ο καημός του πως δεν συνέχισε το σχολείο. Τα βιβλία λοιπόν του ελαφρύνουν αυτό το καημό του δίνουν δύναμη να συνεχίσει .

Τον ρώτησα που βρίσκει τα βιβλία που διαβάζει τα αγοράζει η του τα δανείζουν. Μου απάντησε αυτά τα βιβλία τα είχε βρει τυχαία στο παγκάκι μια μέρα καθώς περνούσε για να πάει το σπίτι του .

Έμεινα έκπληκτη. Τότε μου εξήγησε ότι γίνεται  συχνά αυτό .

Κάποιοι άνθρωποι που τα έχουν διαβάσει  και δεν τα θέλουν τα αφήνουν στα παγκάκια για να τα πάρουν όσοι αγαπούν το διάβασμα  και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράζουν συνέχεια βιβλία . 

Αυτοί πάλι όταν τα διαβάσουν  τα αφήνουν και έτσι συνέχεια πηγαίνουν από χέρι σε χέρι .Έτσι κάνει και αυτός.

Αφού τα διαβάσει τα αφήνει  στο παγκάκι. Εκείνη τη μέρα που τα βρήκε γέμισε τσάντες  από βιβλία. 

Το σχολείο δεν το τελείωσε όμως διαβάζει ατελείωτα. Νιώθει πολύ τυχερός για αυτό .Τον χαιρέτησα και απομακρύνθηκα προβληματισμένη. 

Εγώ με  τα τόσα πτυχία γιατί νιώθω συχνά τέτοια απογοήτευση. Συνέχισα για το σπίτι μου .

Τελικά τα πτυχία δεν κάνουν τον άνθρωπο. Η καλλιέργεια έρχεται από αλλού .

Πήγα στο σπίτι μου πήρα από τη βιβλιοθήκη ένα βιβλίο και άρχισα να διαβάζω.

Σύρος

Η Σύρος, από τη θάλασσα, είναι σα μια εξαίσια ακουαρέλα. Δύο ψηλοί κωνικοί λόφοι, σκεπασμένοι από τη ρίζα τους ως την κορφή τους με άσπρα, ρόδινα και γαλάζια σπίτια, καθρεφτίζονται πάνω στα γαλήνια νερά.
Οι δύο αυτοί λόφοι είναι δύο κόσμοι.
Ο ένας είναι η νέα πόλη, η Ερμούπολις, που φάνηκε να δικαιολογεί την ονομασία της, γιατί είχε γίνει ένα μεγάλο εμπορικό και ναυτικό κέντρο.
Στον άλλο λόφο - αριστερά σ' όποιον μπαίνει στο λιμάνι - είναι η παλιά πόλη. 
Η ομορφιά της δεν είναι απλώς η μελαγχολική και παράδοξη ομορφιά που αποτυπώνει, τόσο στα πρόσωπα, όσο και στα πράματα, ο θάνατος. Πλάι στη σύγχρονη πόλη την εμπορική και νεοπλουτική, η παλια πολιτεία δημιουργεί μιαν αντίθεση συγκινητική. Θυμίζει τις γερασμένες αρχόντισσες που διατηρούνε στα μαραμένα τους χαρακτηριστικά τα ίχνη μιας εξαϋλωμένης ομορφιάς και στη μελαγχολία του βλέμματός τους μακρυνά οράματα μεγαλείων. Τα βράδυα, όταν ανάβουν τα φώτα της προκυμαίας στην Ερμούπολη κι ακούονται ήχοι φωνογράφων κι ο κόσμος πηγαινοέρχεται στην πλακοστρωμένη πλατεία, η παλιά Σύρος απομένει σιωπηλή και σχεδόν σκοτεινή. Ίσως να είταν μια εποχή που η ζωή της νέας πολιτείας να τη γέμιζε ζήλεια και πικρία. Σήμερα όμως αισθάνεται κάνεις ότι την αφήνει αδιάφορη. Έχει την υπέρτατη αδιαφορία των ανθρώπων που, χωρίς ακόμα να έχουν πεθάνει, έχουν παύσει ν' ανήκουν στη ζωή...

"Στην παλιά καθολική Σύρο"
Κώστας Ουράνης

(απόσπασμα από το βιβλίο "Ταξίδια στην Ελλάδα", 1949)