Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2021

Η Συμμετοχή μου στη Φιλική Πρόκληση νο 138

                                   Η Συμμετοχή μου στη Φιλική Πρόκληση νο 138
                                                           Θέμα: Θάλασσα
                            Τίτλος της δημιουργίας μου:Η θάλασσα απέναντι στο ηλιοβασίλεμα

                                                            το λογότυπο της πρόκλησης
και το link
Συγχαρητήρια στη Μια για την υπέροχη Πρόκληση  που διοργάνωσε , μου άρεσε πολύ το θέμα
Ελπίζω να σας αρέσει
Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Σάββατο, 24 Απριλίου 2021

ΤΟ ΑΓΚΑΘΙ-Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΟΥ ΣΤΗ ΜΙΝΙ-ΣΚΥΤΑΛΗ#2

 

                                                                    

                                             Το αγκάθι


                                        Λευκή   οπτασία

                                       εξοχής αντάμωμα

                                         λουλουδιασμένη


                                       Χώμα γλαφυρό

                                      της ψυχής ανάταση

                                         ένα αγκάθι


                                       δεν με πείραξε

                                   της άνοιξης αγκαλιά

                                       η χαρά έμεινε


                                      Η αγαλλίαση

                                  από άνθη της πλάσης

                                       τις ανεμώνες


                                    Μου τις  χάρισες

                                  ο πόνος μου έφυγε 

                                      πνοή ανέμου


                                      Μια ηλιαχτίδα 

                                  ζωή σαν παραμύθι

                                       και συνέχισα


------------------------------------------------------------------------

Αυτή είναι η συμμετοχή μου στη Μινι-Σκυτάλη#2 που διοργανώνει η Mary Pertax.

------------------------------------

Καλό Πάσχα σε ολους!





                       





                                       



Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2021

ΕΡΩΤΑΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

 


                   





                                          ΕΡΩΤΑΣ  ΕΦΙΑΛΤΗΣ

                            

Η Άρτεμις άρχισε να γράφει γρήγορα χωρίς σκέψεις σαν αυτόματο. Έπρεπε να βγάλει από μέσα της όλα αυτά τα συναισθήματα τις χαρές τις λύπες την οδύνη του χωρισμού την αγάπη που ένιωθε ακόμα, παρόλα αυτά που μεσολάβησαν, για αυτό τον άνθρωπο για την αγάπη της ζωή της όπως την έλεγε και που δυστυχώς είχε αυτή την κατάληξη.

Μια παιδική μια αγνή αγάπη που στην αρχή ήταν μια απλή φιλία ανάμεσα σε δύο παιδιά στην συνέχεια φούντωσε έγινε έρωτας που τα παρέσυρε όλα στο διάβα του έγινε άνεμος ερωτικός θάλασσα φουρτουνιασμένη δύο καρδιές που χτύπαγαν στο ίδιο ρυθμό δύο ψυχές σε ένα σώμα και μετά τι;

Τι έγινε και άλλαξαν όλα; Τι έφταιξε και δεν είδε τις πρώτες ενδείξεις της καταστροφής που έρχονταν και που θα έφερνε την ευτυχισμένη ζωή τους πάνω κάτω, μια ανατροπή και ένα αναπάντεχο τέλος.

Θυμάται την πρώτη μέρα της συνάντησης τους .Μικρά παιδιά μικρά κλαράκια που βιάζονταν να ανθίσουν. Η πρώτη μέρα στο σχολείο Άφησε διστακτικά το χέρι της μητέρας της και προχώρησε στο προαύλιο του μεγάλου σχολικού συγκροτήματος Φοβόταν και αγωνιούσε μαζί με προσμονή για το μέλλον που της ανοιγόταν μπροστά της απλόχερα .Έψαχνε με τα μάτια της τα άλλα παιδιά ήθελε νε τα πλησιάσει να τους μιλήσει να παίξει μαζί τους Τότε την πλησίασε ένα αγόρι λεπτό με καστανά μαλλιά και χαμογελαστά μάτια.

Μίλησαν τη ρώτησε πως την λένε και της είπε το όνομα του.

<< Πάνος >>.Από τότε έγιναν αχώριστοι. Μαζί στα διαλείμματα έπαιζαν μίλαγαν για μαθήματα για την δασκάλα τους για τα όνειρα τους.

Μια μέρα τους είπαν ότι θα πήγαιναν εκδρομή στην Πάρνηθα,

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη αλλά το κρύο καλά κρατούσε ακόμα αφού  λίγο πριν είχε χιονίσει

 Ο Πάνος που πάντα την φρόντιζε και την προστάτευε της έκλεισε με τρυφερότητα την ζακέτα της να μην κρυώνει.

Κάποιος δεν θυμόταν καλά τους έβγαλε  μια φωτογραφία Ακόμα πρέπει να είναι κάπου καταχωνιασμένη δεν ξέρει καν αν υπάρχει ακόμα Που να βρίσκεται άραγε αλλά και αν την έβρισκε τι νόημα έχει ;

Πήρε την κούπα με τον αχνιστό καφέ ήπιε λίγο και βυθίστηκε ξανά στις σκέψεις της. Τρία χρόνια έμειναν μαζί στο σχολείο Μετά οι γονείς της αναγκάστηκαν να την πάρουν από αυτό και να την πάνε σε ένα άλλο κοντά στο σπίτι της Έτσι χώρισαν με τον Πάνο και δεν συναντήθηκαν  για ένα μεγάλο χρονικά διάστημα  Μέχρι να τελειώσουν το Γυμνάσιο και το Λύκειο.

Πέρασαν στο Πανεπιστήμιο και κατά σύμπτωση στην ίδια σχολή .

Έτσι μια μέρα συναντήθηκαν πάλι Είχαν αλλάξει  βέβαια αρκετά είχαν ψηλώσει τα μαλλιά της η Άρτεμις να είχε κόψει πιο κοντά αλλά ο Πάνος την γνώρισε από το γλυκό της βλέμμα που παρέμεινε το ίδιο .Αυτός είχε τα ίδια χαμογελαστά μάτια το ίδιο χαμόγελο που ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του όταν την είδε Δεν πίστευαν στην τύχη τους στην μοίρα τους όπως το πάρει κανείς .Όλα άλλαξαν η ζωή τους απέκτησε άλλο νόημα άλλη προοπτική Άρχισαν να κάνουν όνειρα για μια κοινή ζωή όταν τελείωναν τις σπουδές τους και έβρισκαν μια δουλειά. Η αγάπη τους φούντωνε  αυτή η αγνή παιδική τους αγάπη που έγινε έρωτας πλέον και τους παρέσυρε στην δύνη του .

Παντρεύτηκαν Στην αρχή δεν υπήρχαν ορατά προβλήματα. Ό,τι συνέβαινε  ήταν μες στα πλαίσια των προβλημάτων της κοινής ζωής των ζευγαριών

Ξαφνικά όλα πήραν άλλη τροπή .Η συμπεριφορά του Πάνου ξαφνικά άλλαξε, άρχισε να πίνει, να μεθάει την ζήλευε παθολογικά δεν την άφηνε να βγαίνει έξω με τις φίλες της έγινε βίαιος έφτανε στο σημείο να την χτυπάει τόσο δυνατά που συχνά πήγαινε στο νοσοκομείο με διάσειση με πρόσωπο καταματωμένο και σπασμένο χέρι .Μετά μετάνιωνε, της ζητούσε συγγνώμη, της έλεγε ότι δεν θα επαναληφθεί και μετά πάλι τα ίδια.

Φοβόταν να μιλήσει έλεγε ότι έπεσε από την καρέκλα, από την σκάλα Δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι αυτό το καλόψυχο και τρυφερό παιδί είχε μεταλλαχτεί σε ένα τέρας  Έδωσε μια και τα γκρέμισε όλα Γκρέμισε την ευτυχία τους τα όνειρα για μια χαρούμενη ζωή για ένα παιδί .Και αυτό το στερήθηκε

Όταν έμεινε έγκυος πίστεψε ότι θα αλλάξουν τα πράγματα θα γίνει υπεύθυνος Μάταια όλα. Οι καυγάδες και το ξύλο  συνεχίστηκε αμείωτο με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο με ακατάσχετη αιμορραγία .Ούτε το παιδί του δεν σεβάστηκε. Δυστυχώς όχι μόνο έχασε το μωρό αλλά δύσκολα αν όχι αδύνατα θα έκανε άλλο. Καλύτερα σκέφτηκε τι το ήθελε το παιδί Ήταν αυτό περιβάλλον κατάλληλο να το μεγαλώσει. Ένα περιβάλλον όλο καυγάδες, ξύλο, χωρίς σεβασμό, αγάπη, προστασία. Όχι, καλύτερα έτσι . Θεέ μου τι έλεγε ;

Πρέπει να τα είχε χάσει. Θα έφευγε. Αποφάσισε πια ότι η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο. Δεν ήταν ζωή αυτή που ζούσε , δεν μπορούσε να συνεχίσει Αρκετά, δεν της άξιζε. Αποφάσισε να μιλήσει με το Συμβουλευτικό Κέντρο Κακοποιημένων Γυναικών της πόλης της,  να πάρει συμβουλές, δεν ήθελε στην αρχή να ανακατέψει τους γονείς της σε αυτή την ιστορία φοβόταν και ντρεπόταν μαζί.

Μια σχέση ζωής, ο άνθρωπός της όπως χαρακτηριστικά έλεγε, να καταλήξει έτσι .Όμως δεν υπήρχε επιστροφή. Στο Συμβουλευτικό Κέντρο βρήκε  ανθρώπους που την βοήθησαν έσκυψαν στο πρόβλημά της και της έδωσαν τις κατάλληλες οδηγίες για την συνέχεια .

Αποφάσισε να μιλήσει στους γονείς της  να τους πει όλη την αλήθεια  και τους είπε την απόφασή της να χωρίσει Αυτοί την κατάλαβαν και στάθηκαν δίπλα της .

Ο Πάνος μετά το διαζύγιο που στην αρχή δεν ήθελε να το δώσει αλλά στην συνέχεια  υποχώρησε, μπήκε σε ψυχιατρική κλινική .Μια κληρονομική προδιάθεση δεν τον άφηνε να ξεχωρίσει το καλό από το κακό, τον έκανε να χρησιμοποιεί τη βία χωρίς να θέλει στην ουσία να το κάνει.

Η Άρτεμις πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να συνέλθει τελείως και να συνεχίσει την ζωή της .Έγινε μια καταξιωμένη συγγραφέας αγαπητή στον κόσμο αλλά πάντα με μια μελαγχολία στα μάτια της .

Δεν μπόρεσε να κάνει μια σταθερή σχέση, η ψυχή της είναι ακόμα εκεί κολλημένη  σε μια παιδική τρυφερή κίνηση γεμάτη αγάπη και συντροφικότητα.

Μια φωτογραφία σε ένα συρτάρι ,ίσως, κρυμμένη, να μαρτυράει τα παιδικά  χρόνια της αθωότητας.


Αυτή είναι η συμμετοχή μου στη mini-Σκυτάλη#1 που διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία η Mary Pertax



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  Επίσης μετά από κλήρωση στη Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη#6 κέρδισα  ένα δώρο από την   την Mary Pertax,
Σε ευχαριστώ Μαίρη μου  για το υπέροχο δώρο που μου έστειλες.





                                                                  
                                                                    








 

 

 


Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2021

Τα γνωμικά εμπνεύουν#1-Η συμμετοχή μου

                                                              Ο χορός

 




Πήρε το βιβλίο από τη βιβλιοθήκη .Το άνοιξε στη σελίδα  που   είχε σημειώσει το προηγούμενο  βράδυ και άρχισε να διαβάζει.

Η κατάθλιψη στην οποία είχε περιέλθει εδώ και έξι μήνες, από την στιγμή δηλαδή που χώρισε μετά από  δέκα χρόνια γάμου , δεν έλεγε να την αφήσει .

Προσπαθούσε να ξεφύγει να την ελέγξει άλλα μάταια .

 Βεβαία  είχε λίγο βελτιωθεί από  τότε που πήγε σε αυτήν την καλή ψυχολόγο που της είχε προτείνει η αδελφή της  για να ζητήσει βοήθεια

 Αλλά ένιωθε ότι είχε πέσει σε ένα τέλμα αρνιόταν  να ζήσει, να περνά  όμορφες στιγμές.

 Άρχισε να διαβάζει αυτό το βιβλίο για να ξεφύγει.

Είχε δει την ταινία και  αγόρασε  το βιβλίο γιατί της είχε κάνει εντύπωση ο ανήσυχος χαρακτήρας του συγγραφέα, η διαρκής αναζήτηση του, τα ιδεώδη του.

Και τότε… συνέβη.  

Βγήκε ξαφνικά ο ήρωας από το βιβλίο ζωντάνεψε. μπροστά της και άρχισε να χορεύει στο ρυθμό της μουσικής που  γέμισε το δωμάτιο…

Στην αρχή κουνήθηκε  αργά με  νωχελικές κινήσεις, τα πόδια σταυρωτά  στη γη , τα χέρια ψηλά , άρχισε να κινεί όλο το σώμα αρμονικά  η μουσική τον συνεπήρε.

Ο χορός έγινε γρήγορος έντονος, η μουσική άλλαξε έγινε πιο δυνατή, η γη σείεται, ο ουρανός θεριεύει, η  θάλασσα γαλήνια στην αρχή, αγρίεψε τα κύματα παρέσυραν την άμμο στα βαθιά.

Η ζωή είναι μια σταλιά  Ζήσε την κάθε στιγμή έντονα, δυνατά σαν να μην υπάρχει αύριο, τα λόγια μπερδεύτηκαν  με την μουσική.

Η ζωή είναι μικρή Δεν σταματά από ένα άσχημο ατυχές συμβάν .

Συνέχισε να ζεις, όχι απλά να υπάρχεις,  χωρίς περιορισμούς και στενόχωρες καταστάσεις. Απόλαυσε την .

Ο χορός κράτησε αρκετή  ώρα με  χάρη και ομορφιά. Έβγαινε από την καρδιά  από την  ψυχή από το μυαλό όλα έγιναν ένα.

 Πήρε  το σαντούρι του και συνέχισε να παίζει .

Μια γλυκιά μελώδια αναδύθηκε και την τύλιξε .

Αγάπησε τον εαυτό σου και αυτούς που αξίζουν πραγματικά ,.προχώρα για τα απέραντα ταξίδια της ύπαρξης . Τα ωραία πράγματα είναι  μπροστά σου  Γνώρισέ τα, κάνε τα   δικά σου. Μέχρι να σου κοπεί η ανάσα από το γέλιο, το χορό του έρωτα.

Βγες έξω, χαμογέλα, τραγούδα, χόρεψε, γνώρισε ανθρώπους, κάνε φίλους.

Θα δεις η ζωή θα σε ανταμείψει .

Βλέποντας να διαδραματίζονται όλα αυτά μπροστά της αισθάνθηκε έκπληξη,  δέος.  Αναρωτήθηκε αν συμβαίνουν στην πραγματικότητα ή αν τα φαντάζεται, αν τα ονειρεύεται.

Η μουσική σταμάτησε ξαφνικά όπως είχε αρχίσει

Χτύπησε το τηλέφωνο. Σηκώθηκε αργά .

Η αδελφή της  τη  ρώτησε αν θα ήθελε να πάνε για πεζοπορία στο βουνό

Άλλες φόρες αρνιόταν κατηγορηματικά άλλα τώρα…

Το πέπλο που σκέπαζε τις σκέψεις της  και δεν την άφηνε να δει καθαρά παραμερίστηκε. Οι φόβοι της έφυγαν.

Θα αρχίσω πάλι από την αρχή, θα αρχίσω να ζω πάλι σκέφτηκε.

 Αρκετά θρήνησα .

 Αποφασισμένη, χωρίς ενδοιασμούς, άνοιξε την πόρτα και βγήκε στην ζωή στη χαρά και γιατί όχι σ’ ένα νέο έρωτα.

Ζούσε…

Το ταξίδι της ζωής είναι υπέροχο όταν ξέρεις να το απολαμβάνεις, όταν το χαίρεσαι με όλο σου το είναι,  να  ζεις στο έπακρο την κάθε μέρα .

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αυτή είναι η συμμετοχή μου στο δρώμενο της Mary Pertax

Τα γνωμικά εμπνεύουν#1

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΜΑΙΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΨΗΦΙΣΑΝ 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΗΤΑΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΚΑΝΕΛΛΑΚΗ  ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕ