Μανόλης Αναγνωστάκης, «Φοβάμαι» στο Ηλία Γκρη, Το μελάνι φωνάζει. Η 17η Νοέμβρη 1973 στη λογοτεχνία, Μεταίχμιο, Αθήνα 2003, σ. 33.
𝐓𝐫𝐚𝐯𝐞𝐥 𝐢𝐧 𝐥𝐢𝐭𝐞𝐫𝐚𝐭𝐮𝐫𝐞
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026
Φοβάμαι - Μανόλης Αναγνωστάκης
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026
Λήθη από γυαλί
Λήθη από γυαλί
Ψηλαφώ το μάλλινο ύφασμα.
Θυμάσαι;
Αχνοφαίνονται στο σπασμένο γυαλί,
οι ρανίδες της βροχής.
Η φωτογραφία ψυχορραγεί.
Θρυμματίζεται η λήθη.
Μια σταγόνα αίματος κυλά αργά·
σπασμένη αρτηρία της μνήμης.
Εκτυφλωτικό φως,
με στοιχειώνεις.
Όμβρια νύχτα του Φθινοπώρου,
χάθηκες στη δίνη των Ερινύων.
Κρυστάλλινη ανάσα·
συνθλίβεσαι.
Η φωτογραφία σιγοκαίγεται.
Αποκαΐδια οι απόηχοι.
Θυμάμαι —
τη φθορά του ακίνητου χρόνου.
---------------------------------------------------------------------------
Συμμετέχει στα δρώμενα της Μαρίας Νικολάου από το blog To Kείμενο
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026
Αλεξανδρινή Ελεγεία
Αλεξανδρινή Ελεγεία
Σε φως κεχριμπαρένιο,
την έκπαγλη νύμφη
της Μεσογείου λικνίζει ο Λεβάντες.
Αλεξανδρινέ Ποιητή,
τα επιβλητικά τείχη —
αναδύονται από τον κονιορτό.
Στις λιθόστρωτες στοές της λήθης,
συνομιλείς με ενδόμυχη ηχώ·
οι αέναοι στίχοι διασχίζουν
την οδό Φουάντ.
Ο Φάρος βυθίζεται στον έρεβο·
εύθρυπτα σπαράγματα πλανώνται
στην έρημο.
Η ευωδία καρδάμου ψιθυρίζει
τον πηγαιμό για το γλαυκό
μαργαριτάρι των Πτολεμαίων.
Η άμμος ξεθωριάζει τα ίχνη του μυσταγωγού.
Στο λυκόφως του Ανατολικού Λιμανιού,
τυλιγμένη με άλικο υφαντό·
η Αλεξάνδρεια με κατευοδώνει.
Ζέφυρε της μνημοσύνης,
ευφραίνεις τη νωπή αμυχή·
ελληνιστικό εντύπωμα της Ανατολής
του λιμνάζοντος χρόνου.
Ο γιος μου, Χρήστος Παπαδόπουλος με το ποίημά του «Αλεξανδρινή Ελεγεία», αφιερωμένο στον μεγάλο ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη, διακρίθηκε και βραβεύτηκε στον 26ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό που διοργανώνει η Εταιρεία Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου (Ε.Τ.Ε.Π.Κ.).
Τρίτη 7 Ιουλίου 2026
Το «ταξιδεύειν» της λογοτεχνίας
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026
Fish on the seabed




.png)



