Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

Ιφιγένεια εν Ταύροις

 

Το θέμα της «Ιφιγένειας εν Ταύροις» το παίρνει ο Ευριπίδης από τον κύκλο των Ατρειδών. Κεντρικά πρόσωπα είναι η Ιφιγένεια και ο αδελφός της Ορέστης, παιδιά του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας. Η Ιφιγένεια, που επρόκειτο να θυσιαστεί για να φύγουν τα πλοία των Ελλήνων για την Τροία, σώζεται από την Άρτεμη, και μεταφέρεται στην Ταυρίδα, ιέρεια του εκεί ναού της, όπου και εξαγνίζει τους ξένους που φτάνουν στην βάρβαρη και αφιλόξενη χώρα, προκειμένου να θυσιαστούν. Ο Ορέστης, που έχει αθωωθεί για τον φόνο της μάνας του, εξακολουθεί να καταδιώκεται από όσες Ερινύες  δεν δέχθηκαν την αθώωσή του, παίρνει χρησμό του Απόλλωνα να φέρει στην Αθήνα το ξόανο της Άρτεμης από την Ταυρίδα. Έτσι ο θεός μεθοδεύει την συνάντηση των δύο αδελφών και δρομολογεί την σωτηρία τους. Ο Ορέστης και ο σύντροφός του Πυλάδης μόλις φτάνουν στην Ταυρίδα για να πάρουν το ξόανο, συλλαμβάνονται και πρόκειται να θυσιαστούν. Στην συνάντησή τους με την Ιφιγένεια γίνεται η αναγνώριση των δύο αδελφών, που καταστρώνουν σχέδιο φυγής τους. Με αριστοτεχνική επινόηση του Ευριπίδη οι τρεις καταφέρνουν να πάρουν το ξόανο και να μπουν στο πλοίο του Ορέστη για να φύγουν. Πλην όμως η θαλασσοταραχή παρ’ ολίγο να ανατρέψει το σχέδιο. Και πράγματι, αυτό θα γινόταν αν δεν εμφανιζόταν – από μηχανής θεός – η Αθηνά, για να δώσει το αίσιο για όλους τέλος, πείθοντας τον βασιλιά της Ταυρίδας να επιτρέψει την αναχώρηση.

 



Στις 21 Μαϊου 2026, η θεατρική μας ομάδα ανέβασε την θεατρική παράσταση «Η Ιφιγένεια στη χώρα των Ταυρίων», βασισμένη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη. Η διασκευή, η σκηνοθεσία και η μουσική επιμέλεια έγιναν από την Σοφία Αθανασοπούλου. Η μετάφραση του έργου ήταν του Νίκου Μανουσάκη.
 Στην παράσταση ακούστηκαν ορχηστρικά κομμάτια του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη Χρήστου Λεοντή που προέρχονταν από την παράσταση «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη, που ανέβηκε τη θεατρική περίοδο 1972-1973 σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. 

Συμμετείχαν:

Μαρία Χασαπά: Ιφιγένεια 
Χρήστος Παπαδόπουλος: Ορέστης 
Βίκυ Βάγκερ: Πυλάδης 
Αναστασία Παπακώστα: Βασιλιάς Θόας 
Μαρία Πλατάκη: Θεά Αθηνά 
Σοφία Κομνινάκη: Βοσκός/Αγγελιοφόρος


Στο χορό των γυναικών συμμετείχαν:
Ελευθερία Βλάσση (κορυφαία)
Μαρία Πλατάκη 
Σοφία Κομνινάκη 
Αναστασία Παπακώστα 
Βασιλική Λάμπρου 
Γεωργία Ντίνου 



Η Σοφία Αθανασοπούλου  γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Είναι απόφοιτος της Ανώτερης  Σχολής  Δραματικής  Τέχνης   Βεάκη (2003) και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ (2021).

Ως  ηθοποιός  έχει συνεργαστεί  με : το Κρατικό Θέατρο Βορείου  Ελλάδος, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Λάρισας, Οργανισμός Ελληνικού Θεάτρου Αιχμή, Αγγέλων Βήμα, Βetοn 7, Τεχνοχώρο Φάμπρικα, Teatro La Luna Nel Pozzo στην Κάτω Ιταλία. Επαγγελματικές θεατρικές παραστάσεις: Νίκολα Τέσλα. Ο άνθρωπος που φώτισε τον κόσμο σε σκηνοθεσία Ε. Τζιρτζιλάκη (2023),  Μισάνθρωπος του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Π. Κλίνη (2015), Λωξάντρα της Μ. Ιορδανίδου σε σκηνοθεσία Σ. Χατζάκη (2011), Οι Αλλοπαρμένοι των  Τ. Mίντλετον και Ο. Ρόουλεϊ σε σκηνοθεσία Κ. Δαμάτη (2008), Χοηφόρες του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Κ. Τσιάνου (2005), Ο Χριστός  Ξανασταυρώνεται του Ν. Καζαντζάκη σε σκηνοθεσία Κ. Δαμάτη (2004), Ηλέκτρα του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Θ. Μουμουλίδη (2003), Λυσιστράτη του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Θ. Μουμουλίδη (2002). Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στην ταινία μεγάλου μήκους Alter Ego σε σκηνοθεσία N. Δημητρόπουλου (2007). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής, σκηνικής  κίνησης, αρχαίου  δράματος και φωνητικής με τους : Στ. Λιβαθινό, Γ. Χουβαρδά, Μ. Μαρμαρινό, Α. Βασίλιεφ, Ν. Κάρποφ, Λ. Κονιόρδου, L. Baur, T. Sudana, Ν. Ζάππα, Μ. Καβαλιεράτου.

Από το 2014, στα πλαίσια του Μαθητικού Πολιτιστικού Φεστιβάλ του Δήμου Αγ. Παρασκευής, έχει παρουσιάσει τις ακόλουθες θεατρικές παραστάσεις βασισμένες στα έργα: Συντροφιά με τον Τσέχωφ. Διηγήματα και μονόπρακτα, Σε μένα μιλάς; του Ράινερ Χάχφελντ, Υπηρέτης Δυο Αφεντάδων του Κ. Γκολντόνι, Η Φιλονικία  του Μαριβώ, Το Σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα του Φ. Γκ. Λόρκα, Της Νύχτας τα Καμώματα της Μ. Πανοπούλου, Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, Αισώπου Μύθοι, Χάνσελ και Γκρέτελ, Ηλέκτρα του Σοφοκλή, Ειρήνη του Αριστοφάνη, Οδυσσεβάχ της Ξ. Καλογεροπούλου, Απρόσκλητος Επισκέπτης της Α. Κρίστι, Βάτραχοι του Αριστοφάνη, Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα του Μ. Λουντέμη, Ποιά Ελένη; των Μ. Ρέππα και Θ. Παπαθανασίου, Καυγάδες στην Κιότζια του Κ. Γκολντόνι, Black Out του Τζ. Σάρκεϋ, Ματίας ο Πρώτος της Α. Ζέη, Η Παναγία των Παρισίων, του Β. Ουγκώ.

Η παράσταση θα παιχτεί ξανά τον Σεπτέμβριο στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Αγίας Παρασκευής και τον Οκτώβριο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.


2 σχόλια:

  1. Χαίρομαι ειλικρινά πάρα πολύ, Μαρία μου, σαν μαθαίνω και ακούω για τέτοιες πρωτοβουλίες και παραστάσεις. Σε εποχές δύσβατες, η διοργάνωση τέτοιων θεατρικών παραστάσεων με την ανάλογη βαρύτητα είναι πολύ σημαντικές.
    Μαρία μου, μπράβο κορίτσι μου και στους δυο σας για τη συμμετοχή, την ερμηνεία και το βίωμα. Πρέπει να ήταν υπέροχο όλο αυτό και μακάρι να το συνεχίσετε.
    Πολύ καλά έκανες και μας το κοινοποίησες για ενημέρωση και μοίρασμα. Πάντα τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα θερμά μου συγχαρητήρια Μαρία, και σε σένα και στο γιό σου! Το θέατρο, ίσως η πιο κορυφαία από τις Τέχνες, έχει τη δύναμη να επιδρά όχι μόνο στους θεατές, αλλά και στους ηθοποιούς. Και αυτό είναι σημαντικότατο. Ειδικά σε μέρες δύσκολες, όπως είναι αυτές που διανύουμε!
    Καλή δύναμη να έχετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μου αρέσει να διαβάζω τα σχόλια σας