ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

    

 ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Ήρθαν και τα δώρα της Νίκης, είχα κερδίσει στην κλήρωση που έκανε για τα γενέθλια του blog της.

Ένα χειροποίητο σπιτάκι και μια κάρτα γεμάτη με ευχές. Νίκη μου σε ευχαριστώ πολύ!

 

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

                                                           ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

Τα κάλαντα είναι αρχαϊκό ελληνικό και ρωμαϊκό έθιμο. Η λέξη κάλαντα έχει λατινική προέλευση (calenda) που σημαίνει αρχή του μήνα και  που διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα καλώ.Τα παιδιά γυρνούν από σπίτι σε σπίτι τις παραμονές των Χριστουγέννων ,της Πρωτοχρονιάς,των Φώτων και τραγουδούν τα κάλαντα κρατώντας τρίγωνα , λύρες, κιθάρες, ακορντεόν, φυσαρμόνικες.Ρωτούν :<<Να τα πούμε.>> Οι οικοδεσπότες απαντούν : <<Να τα πείτε>>.Τελειώνουν με ευχές <<Και του χρόνου - Χρόνια Πολλά>> Οι οικοδεσπότες τους δίνουν κάποιο χρηματικό ποσό ή στα χωριά τους δίνουν γλυκά όπως μελομακάρονα και κουραμπιέδες Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν πολυάριθμες παραλλαγές Κάθε χωριό κάθε νησί σχεδόν έχει τα δικά του ξεχωριστά κάλαντα. Οι στίχοι διαμορφώνονται ανάλογα με τις διαλέκτους και τα ιδιώματα της κάθε περιοχής και η μουσική ανάλογα με την παράδοση κάθε τόπου Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι περιοχές των Επτανήσων ,της Θράκης, της Ηπείρου ,των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων ,της Κρήτης, του Πόντου ,της Μ. Ασίας.
Παλαιότερα τα κάλαντα τα έλεγαν παραδοσιακοί οργανοπαίκτες .
Συνδέονται με την Αρχαία Ελλάδα τη Ρώμη και το Βυζάντιο.

Το <<Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου >>αναφέρει μεταξύ άλλων στο λήμμα << κάλανδρα..>>
[…] «Το έθιμον ίσως να είναι συνέχεια της περιφοράς της αρχαίας ειρεσιώνης υπό παίδων ή και ένωσις συνηθειών περισσοτέρας της μίας αρχαίων εορτών, διότι οι αποτελούντες τα άδοντα συγκροτήματα περιέρχονται τας οικίας συχνά, κρατούντες ράβδους κεκοσμημένας, όπως περίπου οι αρχαίοι θύρσοι των διονυσιακών εορτών και φανούς πολυχρώμους ή εσωτερικώς φωτιζόμενα ομοιώματα πλοίων, με άνοιγμα απομιμούμενον αστέρα, από όπου μόνον χύνεται το φως κ.λ.π..[…] Φαίνεται πάντως ότι η συνήθεια υφίστατο και προ της βυζαντινής εποχής και ίσως είχε συνδυασθεί η χαρά για την γέννησιν του Σωτήρος, η οποία προ του 4ου αιώνος επανηγυρίζετο την 1ην του έτους, με τας ελπίδας και τας ευχάς του νέου έτους, τας οποίας συνήθιζον οι Ρωμαίοι, και με τον τρόπον του εορτασμού, που ήτο αρχαίος ελληνικός.»[…]
 ΤΑ Κάλαντα πέρα από τα καθαρά <<λόγια>> ή τα λαϊκότερα υπάρχουν και τα λαϊκά που είναι αυτοσχέδια ευχετήρια τραγούδια προς τους νοικοκύρηδες  και το σπιτικό  ανάλογα με τις ιδιότητες, τις ανάγκες ,τις συνήθειες του κάθε σπιτιού.<< Καλήν ημέραν άρχοντες ...>>.<<Χριστούγεννα πρωτούγεννα πρώτη χαρά του κόσμου..>> . <<Σε αυτό το σπίτι που  ΄ρθαμε πέτρα να μην ραϊσει και ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει >>

  

 

ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΩΝ

Οι καλικάντζαροι είναι κάτι  μαυριδερά ή πρασινωπά πλάσματα,δαιμόνια , ζηλόφθονα,  άσχημα, που όλον τον χρόνο πριονίζουν το δέντρο της ζωής ώστε να καταστρέψουν την γη και τους ανθρώπους .Η ονομασία τους προέρχεται από το επίθετο<< καλός>> και το <<κάνθαρος>>.

Ο μύθος λοιπόν λέει πως κάθε παραμονή Χριστουγέννων, οι  καλικάντζαροι αφήνουν τα έγκατα της γης και ανεβαίνουν στη γη για 12 μέρες μέχρι δηλαδή τα Θεοφάνια. Μέχρι τότε μπαίνουν μέσα στα σπίτια αναστατώνουν και δημιουργούν προβλήματα στους ανθρώπους. Μόλις όμως γίνεται ο αγιασμός των υδάτων φεύγουν και εξαφανίζονται στα έγκατα της γης.Κυκλοφορούν μόνο το βράδυ γιατί φοβούνται το φως του ήλιου και αναστατώνουν τα σπίτια και τις ζωές των ανθρώπων Καταπιάνονται με πολλά πράγματα που τα αφήνουν στη μέση. Οι νοικοκυρές για προστασία αφήνουν τα τζάκι να καίει όλο το βράδυ .Όλα αυτά είναι μύθος αλλά για σκεφτείτε λίγο....  Μήπως υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους κάποιοι που φέρονται όπως οι καλικάντζαροι... Στο τέλος δεν θα καταφέρουν τίποτα....

Πασίγνωστη είναι η δοξασία που όταν οι καλικάντζαροι φεύγουν (κατέρχονται στη γη) κατά τον αγιασμό των οικιών που φωνάζουν σε τροχαίο ρυθμό:
«Φεύγετε να φεύγωμε
τι έρχεται ο τρελόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του.
Μας άγιασε μας έβρεξε
και μας, μας εκατέκαψε!» ή «και θα μας μαγαρίσει»
Από την παραμονή και ανήμερα των Φώτων πραγματοποιείται καθαρμός των χωριών των οικιών και της υπαίθρου με υπαίθριες φωτιές.

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Ο δικός μας Άγιος Βασίλης "ξεκινούσε σαν μεσαιωνικός πεζοπόρος, αμέσως ύστερα από τα Χριστούγεννα, με το ραβδί στο χέρι, και περνούσε απ' τους διάφορους τόπους, καλόβολος πάντα και κουβεντιαστής με όσους συναντούσε", γράφει ο καθηγητής Λαογραφίας Δημήτρης Λουκάτος, στο βιβλίο του "Χριστουγεννιάτικα και των γιορτών" των εκδόσεων Φιλιππότη, το οποίο συνέστησε η λαογράφος Πόπη Ζώρα. Και συνεχίζει: "Δεν κρατούσε κοφίνι στην πλάτη του ούτε σακί φορωμένο με δώρα. Εκείνο που έφερνε στους ανθρώπους ήταν περισσότερο συμβολικό: η καλή τύχη ιδιαίτερα και η ιερατική ευλογία του. Το μόνο κάπως συγκεκριμένο ήταν το "μαγικό" ραβδί του, απ' όπου με θαυμαστό τρόπο βλάσταιναν ή ζωντάνευαν κλαδιά και πέρδικες, σύμβολα των αντίστοιχων δώρων, που θα μπορούσε να μοιράσει στους ευνοουμένους του". 

Ο Άγιος Βασίλειος γεννήθηκε το 330 μ.Χ. στη Νεοκαισάρεια του Πόντου και πέθανε την 1/1/379 Από ευγενείς και θρηκευόμενους γονείς έγινε Μέγας πνευματικός διδάσκαλος θεολόγος Πατέρας της Εκκλησίας . Η βασικότερη άποψη για το πώς προέρχεται το έθιμο της κοπής της βασιλόπιτας είναι η παρακάτω:

Τη δημοσίευσε το 1904 στο περιοδικό "Ξενοφάνης" ο καθηγητής της Μέσης Σχολής  Φαίδων Κουκουλές:

Όταν ο Άγιος Βασίλειος ήταν Επίσκοπος στην Καισάρεια, ο τότε Έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε με σκληρές διαθέσεις να εισπράξει φόρους. Οι κάτοικοι φοβισμένοι ζήτησαν από τον ποιμενάρχη τους να τους προστατέψει.Αυτός τους ζήτησε να φέρουν ό,τι πολυτιμότερο αντικείμενο είχαν. Μάζεψαν πολλά δώρα και βγήκαν μαζί με το Δεσπότη τους να προϋπαντήσουν τον Έπαρχο. Η εμφάνιση και η πειθώ του Μ. Βασιλείου καταπράυνε τον Έπαρχο, ο οποίος δε θέλησε να πάρει τελικά τα δώρα. Γύρισαν πίσω χαρούμενοι και ο Άγιος Βασίλειος προσπάθησε να τους μοιράσει τα αντικείμενα. Ο χωρισμός όμως ήταν δύσκολος, γιατί πολλοί είχαν προσφέρει πολλά όμοια κοσμήματα και νομίσματα. Τότε, ο Δεσπότης τούς διέταξε να φτιάξουν το απόγευμα του Σαββάτου πίτες και να βάλουν μέσα σε κάθε μία από ένα αντικείμενο. Την επομένη τούς τις μοίρασε και σαν από θαύμα κάθε ένας βρήκε μέσα στην πίτα που πήρε αυτό που είχε προσφέρει...

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ

                                                                                                 

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ;


Αν και δεν κληρώθηκα για τα γενέθλια της Μia παρ΄όλα αυτά η αγαπημένη φίλη μου έστειλε ένα πακέτο γεμάτο δώρα για μένα και το γιο μου.  Το πακέτο περιείχε 2 τσάντες για ψώνια, ένα τετράδιο, ένα βιβλίο ψυχολογίας ,μαρκαδόρους, χρωματιστά μολύβια, σοκολατάκια, ένα πλεκτό σεμεδάκι,2 λούτρινα emoji  κρεμαστά,σκουλαρίκια ,μέχρι τσάι και μια χειροποίητα ζωγραφισμένη κάρτα με ευχές.